خواص

داستان حرز امام رضا علیه السلام

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى اَلْمُتَوَكِّلُ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَاسِرٍ اَلْخَادِمِ قَالَ: لَمَّا نَزَلَ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَصْرَ حُمَيْدِ بْنِ قَحْطَبَةَ نَزَعَ ثِيَابَهُ وَ نَاوَلَهَا حُمَيْداً فَاحْتَمَلَهَا وَ نَاوَلَهَا جَارِيَةً لَهُ لِتَغْسِلَهَا فَمَا لَبِثَتْ أَنْ جَاءَتْ وَ مَعَهَا رُقْعَةٌ فَنَاوَلَتْهَا حُمَيْداً وَ قَالَتْ وَجَدْتُهَا فِي جَيْبِ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ اَلْجَارِيَةَ وَجَدَتْ رُقْعَةً فِي جَيْبِ قَمِيصِكَ فَمَا هِيَ قَالَ يَا حُمَيْدُ هَذِهِ عُوذَةٌ لاَ نُفَارِقُهَا فَقُلْتُ لَوْ شَرَّفْتَنِي بِهَا قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ هَذِهِ عُوذَةٌ مَنْ أَمْسَكَهَا فِي جَيْبِهِ كَانَ مَدْفُوعاً عَنْهُ وَ كَانَتْ لَهُ حِرْزاً مِنَ اَلشَّيْطَانِ اَلرَّجِيمِ وَ مِنَ اَلسُّلْطَانِ ثُمَّ أَمْلَى عَلَى حُمَيْدٍ اَلْعُوذَةَ وَ هِيَ

محمّد بن موسى بن متوكل-رضى اللّٰه عنه-بسند مذكور در متن از ياسر خادم نقل كرده كه گفت:چون على بن موسى الرّضا عليهما السّلام بقصر حميد بن قحطبه وارد شد لباس خود را از تن بيرون كرد و بحميد داد،و حميد آن را بكنيز خود داد تا آن را بشويد و نظافت كند،طولى نكشيد كه آن كنيز بازگشت و رقعه‌اى در دست داشت و اظهار كرد كه اين رقعه در جيب لباس ابو الحسن على بن موسى بوده و آن را به حميد داد،حميد گويد:من به آن حضرت عرضكردم:فدايت گردم!اين كنيز اين رقعه را آورده و ميگويد كه در جيب شما يافته است،اين چه چيز است‌؟فرمود:اين رقعه حرز و دعائى است كه من هيچ گاه از خود جدا نمى‌سازم،من عرضه داشتم كه اى كاش مرا بدان مشرف ميساختى،فرمود:اين حرزى است كه هر كس آن را بهمراه داشته باشد بلاها از او دفع شده و از هر بليّه در امان خواهد بود،و پناهى است براى او از شرّ شيطان ملعون[و از شرّ سلطان]،سپس آن دعا و حرز را به حميد ديكته كرد و آن چنين بود.

روایت و ترجمه حرز امام رضا علیه السلام

بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ   بِسْمِ اَللَّهِ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا   أَوْ غَيْرَ تَقِيِّ أَخَذْتُ بِاللَّهِ اَلسَّمِيعِ اَلْبَصِيرِ عَلَى سَمْعِكَ وَ بَصَرِكَ لاَ سُلْطَانَ لَكَ عَلَيَّ وَ لاَ عَلَى سَمْعِي وَ لاَ بَصَرِي وَ لاَ عَلَى شَعْرِي وَ لاَ عَلَى بَشَرِي وَ لاَ عَلَى لَحْمِي وَ لاَ عَلَى دَمِي وَ لاَ عَلَى مُخِّي وَ لاَ عَلَى عَصَبِي وَ لاَ عَلَى عِظَامِي وَ لاَ عَلَى أَهْلِي وَ لاَ عَلَى مَالِي وَ لاَ عَلَى مَا رَزَقَنِي رَبِّي سَتَرْتُ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بِسِتْرَةِ اَلنُّبُوَّةِ اَلَّذِي اِسْتَتَرَ بِهِ أَنْبِيَاءُ اَللَّهِ مِنْ سُلْطَانِ اَلْفَرَاعِنَةِ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِي وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِي وَ إِسْرَافِيلُ مِنْ وَرَائِي وَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَامِي وَ اَللَّهُ مُطَّلِعٌ عَلَى مَا يَمْنَعُكَ وَ يَمْنَعُ اَلشَّيْطَانَ مِنِّي اَللَّهُمَّ لاَ يَغْلِبُ جَهْلُهُ أَنَاتَكَ أَنْ يَسْتَفِزَّنِي وَ يَسْتَخِفَّنِي اَللَّهُمَّ إِلَيْكَ اِلْتَجَأْتُ اَللَّهمَّ إِلَيْكَ اِلْتَجَأْتُ اَللَّهُمَّ إِلَيْكَ اِلْتَجَأْتُ.

بنام خداوند رحمان و رحيم،بنام خدا براستى كه من پناه ميبرم بخداوند رحمان از تو،چه خدا ترس باشى و چه نباشى،چشم و گوش تو را بيارى خداوند شنوا و بينا،بستم،و تو هيچ گونه بر من قدرت و توانائى و غلبه نخواهى داشت،نه بر من و نه بر گوشم،و نه بر چشمم،و نه بر مويم و نه بر پوستم و نه بر گوشتم و نه بر خونم،و نه بر مغزم،و نه بر عصبم،و نه بر استخوانم،و نه بر اهل و عيالم،و نه بر مالم،و نه بر آنچه پروردگارم روزيم فرموده،تو بر هيچ يك از اين امور من راهى ندارى،من ميان خود و تو را با ستر انبياء و فرستادگان خدا پرده كشيدم؛آن سترى كه پيامبران الهى خود را از شرّ فرعونهاى زمان بآن حفظ‍‌ كردند،جبرائيل از جانب راست من و ميكائيل از جانب چپ و اسرافيل از پس پشت،و محمّد-صلى اللّٰه عليه و آله-از پيش روى من مانع از منست،و خداوند آگاهست از من و ترا مانع مى‌شود از من و همچنين شيطان را،پروردگارا!چيره نكند عدم آگاهى او بصبر و شكيب تو،و موجب نشود كه مرا از جاى بركند و بوحشت اندازد و كوچك و حقيرم شمارد، بار الها!بتو پناهنده ميشوم،بار الها!بتو پناهنده ميشوم،بار الها!بتو پناهنده ميشوم-اه».

منابع حرز امام رضا علیه السلام

1. عيون الأخبار  ج۲ ص۱۳۷
2. مهج الدعوات  ج۱ ص۳۳
3. بحار الأنوار  ج۹۱ ص۱۹۲
4. بحار الأنوار  ج۹۱ ص۳۴۳